هنوز خبری از ماهنامه ی بام سبز نیست

و شهر هم در باران است

..

در این شماره ی بام سبز مطلبی درباره ی ارتباط فرد و محیط زندگی اش

چاپ خواهد شد که بحث اولیّه ی آن درباره ی لاهیجان خواهد بود

بد نیست بخوانید و بیاندیشید

مسافران نوروزی آمدند و شهر شلوغ!

خوشبختانه تاکنون هیچ چادری از مسافران در ضلع جنوبی استخر

یعنی بلوار شهید مطهری برپا نشده.!

/

شماره جدید نشریه ی بام سبز در آخرین روزهای سال گذشته منتشر شد.

پیش شماره ی ۱ . سال اول فروردین ۱۳۸۷

۴۸ صفحه.

و این بار در شمایل یک مجله ..!

دل کنده ام از این دوره ی مجلس هم!

با توجّه به رد صلاحیت تنها نامزد قابل اعتنا ،

هیچ خبر خاصی از انتخابات مجلس ندارم

و نمی خواهم داشته باشم!

و تنها به ذکر نتایج در پایان کار بسنده خواهم کرد!

شب به خیر!

شهر دوباره سفید شده است

بنابراین ، احتمالا انتشار نشریه ی بام سبز

چند روز دیگر به تعویق خواهد افتاد..

مسئولین اجرایی واقعا خوب کار کرده اند

همه ی راه ها باز هستند و بقیه ی ضروریات محیّاست!

با استعانت از درگاه ایزد منّان ، درسال اتحّاد ملّی و انسجام اسلامی

نخستین همایش چشم انداز و چالش های توسعه ی لاهیجان فردا

۱۵ آذرماه ۱۳۸۶ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان برگزار خواهد شد!

از ۸ صبح تا ۸ شب در جریان خواهد بود این همایش.

از همه ی غیر فرهیختگان ( مثل من ) هم

 که دغدغه ی توسعه شهر و محیط زندگی شان را دارند

دعوت می کنم در این برنامه شرکت کنند

شاید چیزی از آن بیرون بیاید!

خب حالا می دانیم هتل ۴ ستاره را قرار است کجا بسازند

در همان محلّی که سال ها قرار بود * هتل اعظم لاهیجان * را بسازند

در جاده ی شیخانبر

..

و در منطقه ای که قرار است توریستی باشد

 و به بسیاری از اهالی بومی اجازه ساختمان داده نمی شود

عزیزان غیربومی می آیند و چسبیده به جاده ،

 هرجور که بخواهند ساخت و ساز می کنند!

می خواهم کمی درباره ی ایرج ندیمی ، نماینده ی لاهیجان در مجلس حرف بزنم!!!

این پرسش بزرگی ست برای من که فردی با سابقه ی ـ ببخشید ـ

چماق داری !!!! که در حرفه ی قبلی اش بسیار هم مطرح بوده...

چگونه پس از انتخاب ناحق به نماینده گی لاهیجان ناگهان اصلاح طلب

، روشنفکر و منتقد تندرو های اصولگرا می شود...و البته برای اثبات ادعای خود

از اظهار نظر در هیچ زمینه ای در رسانه های عمومی فروگذار نمی کند...

(خیلی از دوستان در این امثال عبدالکریم سروش ، حجاریان و .. را مثال می زنند

امّا بهتر است به یاد داشته باشیم که اینان 

موقعی که همطرازان آن زمانشنان در اوج قدرت مادی و معنوی بودند

کناره گرفتند و منتقد تندروی شدند نه بعد از قدرت یافتن اصلاح طلبان)

در همین بُعد لازم است بگوییم یک نماینده ،همگام با بقیه ی نمایندگان

در تصویب قوانین کلی کشور ،بد نیست کمی هم از منافع شهر خود حمایت کند..

و اگر قرار بود همه ی نمایندگان فقط به مسایل کشوری بپردازند

و دغدغه ای برای شهرشان نداشته باشند که لزومی به برگزاری انتخابات شهری نبود

و انتخاب نمایندگان مجلس هم می توانست سراسری باشد.

/در این دوره هم مثل دوره ی قبل زمزمه ی عدم تأیید صلاحیت این فرد شنیده می شود

که فکر نمی کنم چیزی به جز یک روال تبلیعاتی برای او باشد.

/ هر چقدر هم ایرج ندیمی خودش را تغییر یافته نشان دهند یک شهروند لاهیجانی،

 هرگز سوابق او را فراموش نخواهد کرد.

آنهایی که نمی دانند لطفاٌ از پدر و مادرشان بپرسند!              

دوست ندارم بگویم شهردار جدید انسان خوبی ست

دوست ندارم بگویم چقدر از این شهر شناخت دارد

دوست ندارم بگویم اهل همین شهر لاهیجان خودمان است

دوست ندارم بگویم چند سال در شهرداری بوده و چقدر تجربه دارد

دوست ندارم بگویم چگونه توسط شورا ، به شهرداری انتخاب شده...

چون یکی را می شناختم ...

انسان خوبی بود . اهل همین شهر بود. معلّم هم بود.

(و هنوز هم همه ی اینها هست! )

با رأی واقعی مردم عضو شورای اوّل شده بود..

شهردار شد و بقیه ی ماجرا .. که هر کس از دید خود تحلیل می کند..

...

بنابراین  دوست دارم بگویم...

شهردار جدید انسان خوبی خواهد بود..

شورای شهر از او حمایت خواهد کرد

و مردم شهر...

دوست دارم بگویم شهردار جدید می تواند نمونه ی یک شهردار نسبتا سالم باشد

و می گویم امیدوارم آنقدر قوی از او حمایت شود

که چند باند قوی تر نتوانند چهره اش را به این راحتی ها خراب کنند!

پس یادمان باشد از کار کردن حمایت کنیم!!

شاید هیچ کس زمانی که دانه های بوته چای از عصای توخالی شازده ی مسافر هندوستان بیرون آمد تصورش را هم نمی کرد که این گیاه چنین با زندگی ایرانیان عجین شود.

ایرانیانی که پیش از ورود چای ، از دانه های قهوه برای تهیه ی نوشیدنی استفاده می کردند به تدریج چنان با چای خو گرفتند که وارد آداب و رسومشان شد و به پشتوانه ی استقلال و کیفیت بالای چای لاهیجان ، این شهر به پایتخت چای ایران شهرت یافت.

اما چای نیز با ورود به چرخه ی اقتصاد  مبتنی بر کشاورزی دو استان سرسبز شمالی و به خصوص گیلان ، دغدغه هایی را که هر محصول عمده ی دیگر داشت ، همراه خود دید که مهمترینشان ، چیزی نبود جز دغدغه فروش. البته در این میان، برنج به اتکای لقب پر طمطراق محصول استراتژیک از شانس بیشتری برای فروش برخوردار بوده و هست.

از ابتدای عمل آوری برگ سبز چای در ایران، ورشکستگی تاجران چای امری عادی و بدیهی بوده واعتراض چایکاران در فصل برداشت ، اتفاقی هر ساله.

مقدمات فوق به این علت گفته شد که تصور نشود مشکل چایکار، مختص چند ساله ی اخیر می باشد، اما صریحاً می توان گفت که در این چند سال وضع بدتری بر فضای چای و چایکاری حاکم بوده است.

برنامه دولت سازندگی ، پس از جنگ تحمیلی برای سر وسامان دادن به صنعت تولید چای مانند بقیه ی برنامه ها کوتاه مدت و بدون آینده نگری لازم بود. دولت در این دوره اقدام به پرداخت وام های بلند مدت به کارخانه داران و تعیین ساز و کار خرید چای نمود. این روش در هر دوره به طور تأسف بر انگیزی بین خرید توسط تعاونی های روستایی ( به نمایندگی از دولت) و خرید توسط خود کارخانه داران در نوسان بود. هر چند باز هم کارخانه های دولتی چای بیشتری تحویل می گرفتند و کشاورز چای کار به حق خود می رسید. این روند تا سالهای واپسین پس از جنگ ادامه داشت تا این که دولت از سال 80 به بعد عملاً از زیر بار خرید برگ سبز چایکاران شانه خالی کرد و به بهانه ی ایجاد فضای رقابتی و افزایش کیفیت محصول، خرید برگ سبز را به کارخانه داران سپرد و بیشتر کارخانه های دولتی به حالت نیمه تعطیل در آمدند. این رویه نه تنها باعث رشد کیفیت نشد ، که به کمیت هم ضربه زد.

بعد از انتخاب آقای کشاورز که در پایان به خاطر رأی برابر با خدایگانی

با قرعه کشی رییس شورا شد...

در انتخاب مهم دیگری که شورا داشت ،

با اکثریت قاطع اعضاء آقای مهندس عیرضا گنجه ی خسروی

سرپرست فعلی شهرداری ، به سمت شهردار لاهیجان برگزیده شد!!

پیشنهاد می کنم .. شما لاهیجانی های عزیز

و حتّی غیر لاهیجانی های عزیز...

با تایپ کلمه ی لاهیجان ، یک جستجوی ساده انجام دهید

تا برسید به تعداد زیادی از وبلاگ ها و سایت ها که درباره ی لاهیجان می نویسند

امّا یا اکنون تعطیل شده اند و یا فقط یک پست دارند در ستایش

 استخر و شیطان کوه ( شاه نشین کوه) و دیگر چیزی ننوشته اند

و بعضی از جدیدتر ها که لاهیجان را شدیداْ شهر خود می دانند

-که این موضوع نیز خود جای بحث دارد- هر از چند گاهی مطالبی درباره ی

لاهیجان منتشر می کنند و بقیه ی پست ها ،

مربوط به نوروز ، شهادت و تولد ائمّه ،.. سفرهای خودشان و ... است!

آیا لازم است حتما نام لاهیجان بر تارک وبلاگ های ما بدرخشد ؟

تا مردم بدانند و اینگونه فکر کنند که داریم برای لاهیجان کار می کنیم؟

ولی متأسفانه با همه ی این که ، همه، لاهیجان را شهر خود می دانند

باز می بینیم که بیشترشان پس از مدّتی وا می دهند.

یکی بود که جز اولین اینترنت باز های لاهیجان بود

و وبلاگ ها زیادی درباره ی لاهیجان داشت

امّا حالا کجاست؟

حتّی دیگر در وبلاگ شخصی خود نیز نمی نویسد

آیا بهتر نیست قبل از شروع هر کاری ببینیم آیا توان ادامه ی آن را به هر نحوی داریم؟؟

../.: من ادعایی ندارم.. ولی هنوز هستم و تا وقتی زنده م هم ..

 انشالله حاصل جستجو های خودمو اینجا می ذارم تا بینید چه وضعیه!!